Óskímon

Smá játning.. Svona með aldrinum hef ég minni og minni þolinmæði gagnvart U2. Eiginlega er hljómsveitin nett farin að naga á mér taugarnar undir það síðasta. Aumingja X-ið, sem hefur svo stuttan playlista að það væri hægt að prenta hann á nafnspjald spilar "With or without you" reglulega. Eftir að ég fór að ímynda mér að Bono væri að syngja "with or without shoes" í viðlaginu hefur lagið orðið talsvert bærilegra.

Út af áður nefndum stuttum playlista hef ég þetta lag varanlega húðflúrað á heilann. Um leið og hausinn á mér hefur náð að reka það út heyri ég það aftur í bílnum á leiðinni frá A til B. Reyndar er útgáfan í útvarpinu svona eins og 100x styttri. Forspilið á videoinu klárast í kringum 5 mín.

Yfirleitt virðist fólk eiga annað hvort of mikinn tíma eða of lítinn, vegna þess að auðvitað er það þannig að lífið er stutt... Og langt. Mikið væri það yndælt að geta lagt mínútur og klukkutíma til hliðar og myndað sér einskonar sparitímasjóð sem hægt væri að taka út af þegar allt sem kona gæti mögulega óskað sér væri klukkutími í viðbót. Stundum horfi ég á þætti í sjónvarpinu sem mér þykir ekki einu sinni skemmtilegir, eða les fréttir um eitthvað sem mér er eiginlega alveg sama um. Það er á svoleiðis tímapunktum sem ég væri til í að fara út í tímainnlögn.

Ég get verið alveg viss um að tímasjóðir væru hins vegar vandmeðfarnir og eiginlega alveg stór hættulegir. Þegar ég hugsa um gengi í frjálsu falli, hrýs mér hugur við hvað myndi gerast ef einhver fengi lánaðar nokkrar evrópskar mínútur til þess að ná að klára allt í vinnunni og fara á foreldrakvöld hjá dóttur sinni. Næstu mánaðarmót gæti viðkomandi svo þurft að borga mínúturnar aftur í klukkutímum vegna gengismismunar, vaxta, vaxtavaxta og okurvaxta. Mínútubraskarar yrðu eldri og eldri, á meðan að þeir sem eru alltaf á síðustu stundu núna myndu þurfa að kveðja heiminn um þrítugt, þar sem að mínúturnar þeirra væru taldar. Kannski færi fólk út í að fá lánaðan tíma hjá börnunum sínum, þar sem að ef heimurinn er góður eiga þau mest á lager. Kannski ætlaði þetta fólk alltaf að borga hann aftur, en hefði svo engan tíma.

Hugsanlega væri best að geyma auka mínúturnar sínar bara undir koddanum, þó svo að vissulega myndi þá aukast hættan á því að laumast í þær á myrkrum vetrarmorgnum þegar það er svo voðalega freystandi að kúra aðeins lengur......

Þetta er fyrsta póskið mitt frá Sílakrílinu, honum Síla sæta. Í dag fengum við nefnilega bæði netsamband OG þjófavarnarkerfi. Þegar við vorum að velja okkur þjófavarnakerfisseljara setti ég það sem óhagganlegt skilyrði að kerfið myndi ekki koma til með að tala. Mér þykir fátt eins óhugnarlegt eins og kerfi sem tala, sérstaklega þau sem nota svona mónótón sem myndi sæma sér vel á rykföllnum bjúrókrata sem var pikkfastráðinn á sjötta áratugnum.

Það er svo yfirþyrmandi að geta sitið í nýja sófasettinu okkar á gríslanum og dúnsokkum, skrifandi pósk og hlustandi á xboxið hlaða fjarstýringuna sína og mala.. að ég gæti bara spurngið í milljónþúsundogeina ögn. Ég ætla ekki að springa samt. Það myndi örugglega ekki vera gaman.

Eins og í öllum góðum drottningarríkjum (af hverju konungsríkjum?) hefur gengið á með ýmiskonar hamförum síðan nýja höllin var vígð. Við erum að tala um flóð, skort og atlögu að lífi sjálfrar drottnigarinnar.

Á mannamáli er þetta einhvern vegin svona: Þvottavélin flæddi yfir bakka sína. Okay.. of epic. Af-falls barkinn datt úr sambandi og það flæddi svo mikið vatn yfir baðherbergisgólfið að við þurftum bát til þess að fara þangað inn. IKEA átti ekki nema eins og 50% af þeim hlutum sem okkur langaði í á lager (eins og venjulega reyndar) og ég rak tánna á mér ofboðslega fast í eina skrúfuna á fullorðinslegóinu sem ég var að setja saman.

Íbúðin er hins vegar algjört æði og við erum alveg að farast úr víðáttubrjálæði.

Í gær fluttum við drottningamaðurinn í nýju höllina okkar, þessa með hallarturninum sko. Síðustu mánuði hafa staðið yfir svo miklar endurbætur hjá okkur að jörðin hefur skolfið. Ég hef slegið um mig með bor í annari, rörtöng í hinni og ropað eins og iðnaðarmaður. Okay, ekki ropað reyndar, en hitt er alveg satt.

Núna eru kassar út um allar trissur og engin húsgögn til að tala um, fyrir utan flugmóðursskipið, en því var blótað í sand og ösku af vöskum karlmönnum sem börðu í kassann og buðu fram aðstoð sína við búferlaflutningana. Rétt í þessu er ég í heimsókn í gamla kastalanum, þar sem að enn standa yfir samningar við netfólk á nýja staðnum. Við komum hingað til þess að athuga dýptina á peningageymnum okkar til þess að áætla hversu mikið við ætlum að kaupa af húsgögnum. Einkar spennó!

Í síðustu vikur hef ég farið huldu höfði. Drottningunni sjálfri var steypt af stóli og ég hef unnið að því að sölsa undir mig völdin að nýju! Eftir endalaust marga tölvupósta, tár og frekjuköst tókst mér að troða rassinum aftur í hásætið og ég mun nú sitja sem fastast. Reyndar hef ég tryggt mér að butt-groove-ið mitt fari ekki aftur í klessu næstu tíu árinn takk fyrir. Það var eitthvað ónáttúrulegt við að sjá aumingja lénið mitt hneppt í þrældóm og verandi að auglýsa vínekrur í Kaliforníu.

Ég saknaði þess að skrifa ykkur. Og mér. Hugsanlega meira mér en ykkur.

Ég fór í klippó í gær í fyrsta skipti síðan ég flutti aftur til Íslands. Ég fór á stofuna sem er hinu megin við götuna við vinnuna mína og var bara nokkuð sátt. Svo kemur í ljós að það á að rífa húsið og stofan mun flytja í risa-mega-ofur turninn í Smáranum, svo hún verður ekkert lengur á móti vinnunni minni. Görrr. Ég þarf samt að skoða þetta betur seinna hvort ég keyri ekki bara þangað, því að klippimaðurinn sagði að ég væri miklu sætari en allt tölvufólk sem hann þekkti og svo þurfti ég ekkert að svara flóknum spurningum um hvernig ég vildi hárið mitt, hann bara reddaði þessu fyrir mig.

Ég upplifði mig sem engan smá rebel í morgun. Vörubílstjóraómyndirnar sem sumt fólk getur ekki hætt að hrósa fyrir mótmælaaðgerðir sínar voru enn á ný að stofna lífi fólks í hættu. Meðal annars lokuðu þeir Ártúnsbrekkunni eins fast og 14 ára stelpa lokar herbergishurðinni sinni á suðupunkti gelgjunnar.

Hetjunni ykkar tókst engu að síður að láta bílinn sinn halda niðri í sér andanum svo hann var eins grannur og ormur og smjúga sér svo framhjá tveimur vörubílum sem voru með .\ /. svona reiðar augabrúnir og allt þeir voru svo vondir. Svo keyrði ég sæl og glöð með einum eða tveimur öðrum bílum niður Ártúnsbrekkuna og mætti bara svona eins og 5 mínútum seinna en venjulega í vinnuna.

Annars sá ég viðtal við vörubílstjórana í fréttunum um daginn og þegar þeir voru spurðir um hvort þeir gerðu sér grein fyrir að þetta lokaði á sjúkraflutninga, bentu þeir á að það væri allt vaðandi í gangstéttum og svo væru líka sjúkraflutningaþyrlur. Jájá.. Ég er viss um að það er ekkert mál að lenda þyrlu í Breiðholtinu, svo lengi sem þeir lenda ekki í drive by shooting.. Gangstéttirnar eru líka hentugar, því að ef sjúkri ekur á gangandi vegfaranda er lítið mál að kippta honum upp í bílinn og skutla með sér á spítalann.

Ég fékk eftirfarandi tölvupóst frá helmingnum. Grafalvarlegt mál sem snýst um að einn af eldhússkápunum sem við ætluðum að mixa sem baðherbergisskáp (Óskin er mikill hönnuður skal ég segja ykkur) hefur verið uppseldur síðustu vikuna... en ég hló engu að síður.

Hæ hæ,

Ég gerði heiðarlega tilraun, en IKEA er bjáni. There, I said it! BJÁNI. Ég er ekki að finna númerið á þessum skáp í þessum bæklingi, sem by the way er birtur sem ÓHEMJU PIRRANDI flash forrit í stað þess að nota PDF eins og heiðvirtir borgarar myndu gera. Þannig að ég reyndi aftur að hringja í þjónustuverið þeirra, en það er bara samsæri símafyrirtækja, maður bíður bara og bíður. Ergo, IKEA má fara í illa skeint rassgat!

Ef að við þurfum að fara þangað að kíkja á vask, þá athugum við þetta í leiðinni ég tími ekki öllum vinnudeginum (og símreikningi) í að bíða eftir símaþjónustu sem virðist bara vera goðsögn hvort sem er.

Lorvings,
Bitri gaurinn

Á föstudaginn eignaðist ég erki óvin. Hann er ofn sem var búið að mála með allavega sex mismunandi litum, hvítum (veit ekki hversu oft), svörtum, dökk bláum, grænum, gulum og bleikum. Hann var allur út í loftbólum undir málningunni, sem var um það bil eins þykk og Hvalfjarðargöng og hækkaði hitunarkostnaðinn um svona eins og fjárlög íslenska ríkinsins.

Síðan þá hef ég reynt að flysja málninguna af með meitli, eytt fjórum klukkutímum með slípirokk í höndunum að spæna hana af og fengið í kjölfarið tónleikasuð í eyrun, harðsperrur í strákavöðvann, illt í bakið og axlirnar, rassæri og klárað tvær slípirokksskífur. Í dag mætti ég svo með meitilinn aftur, rispaði upp á mér hnúana til blóðs og varð meira illt í bakinu. Á endanum var ákveðið að versla málingaeyðir sem ég svo smurði á ofninn í bak og fyrir, flysjaði hann svo meira og smurði hann AFTUR. Blaah. Anyways. Ég held að hann sé orðinn nógu berstrípaður fyrir málun.

Weekend well spent :oP Kannski ég kaupi 6 týpur af málningu og máli hann í mörgum lögum svo ég geti gert þetta aftur næstu helgi!

Eða allavegana er ég í fánalitunum. Ég er skjanna hvít eins og alla jafna á veturna ef ég dansa ekki við djöfulinn í heilsuspillandi ljósabekkjum. Svo er ég öll blá og marinn með slatta af vel rauðum sárum og skurðum sem virðast gjarnan fylgja stórum heimilisuppfærslum. Sumstaðar er ég með sár á marblettum.. eða marbletti á sári.

Amma og afi kláruðu að flísaleggja síðasta laugardag og þetta er glæsifínt sko. Eldhúsið er bara næstum því orðið eldhús aftur. Því vantar bara nýja borðplötu og einn fjarstýrðan slökkvara. Efri hæðin er komin með loftlista all over the place, hún er spörsluð og pússuð í drasl og bara nokkuð tilbúin fyrir málerí.

Við eigum eftir að mála uppi, gera tilbúið fyrir mál og mála niðri, skipta um stiga handriði, parketleggja niðri, skipta um hurðar og við erum farin að spá í að taka baðherbergið uppi í gegn núna líka.

It will never end!

Bjarta hliðin er að húsið okkar verður allra húsa fínast eftir aðfarirnar!

Þekkir einhver einhvern sem þekkir einhvern sem gæti smíðað fyrir mig rosalega flott stingahandrið (helst stál og gler) á boðlegu verði? Hmm ha? :o)

Á miðju plastparketinu í nýju, fínu stofunni minni stendur klósett. Í hinum endanum á stofunni eru karmar af 6 hurðum, sem og tvær hurðar með öllu tilheyrandi, ásamt rusi og drasli sem var einu sinni veggur. Allstaðar á milli má sjá verkfæri, vinnuhanska og önnur tól til niðurrifs og uppbyggingar.

Ég held að við höfum náð þeim tímapunkti þar sem húsið lítur verst út áður en það fer að líta vel út aftur. Amma og afi byrjuðu að flísaleggja baðherbergið niðri og andyrið í gær og munu stússast í því í dag á meðan við erum vinnunni. Þau eru flísaleggihetjur. Pabbi reif niður vegg með sleggju á miðvikudaginn og bróðir minn, mamma og tengdó hafa öll hjálpað við hrúguna inni í stofu.

Á morgun er sett stefna á að fá vaska ættingja í heimsókn til þess að mála. Mér féllust svolítið hendur í gær, þegar ég horfði yfir fjöllin í stofunni og gerði mér grein fyrir að það ætti eftir að koma þessu rusli niður á sorpu og spartla allt. Ég held og vona að þetta verði í lagi samt.

Parketið er líka eftir. Skildi ég vera góð í að leggja parket?

Þessa helgi skoðuðum við fullt af nánast nákvæmlega eins parketi í óteljandi og tveimur verslunum. Verðmiðarnir voru hins vegar svo ólíkir að það mætti helst líkja parketinu við vondan tvíbura og góðan tvíbura. Eða.. ehm. óteljandi og tvíbura líklega frekar. Við keyptum líka tvær mismunandi týpur af IKEA starter-kits sem eiga að ná yfir svona það helsta sem eldhús myndi vilja geyma í skúffunum og skápunum sínum.

Glöggir lesendur hafa líklega kveikt á því að við Einar sinn keyptum okkur íbúð í síðustu viku. Vei við. Ég hlakka svo mikið til að ég myndi pissa í buxurnar ef ég gengi almennt í buxum. Það er ekki eins classy að pissa í pilsið, svo ég held ég haldi bara í mér.

Íbúðin er í raðhúsi í Ártúnsholti svo ég þarf ekki að fara lengra en í næstu götu þegar ég flyt. Svo á ég líka eftir að eiga minns eigins hallarturn því að herbergið í risinu sem er 20 m^2 er of lágt til lofts fyrir Einar til að nota það almennilega. Heppin ég að vera vertically challenged! Ég ætla að geyma saumavélina mína, málningadótið og.. ALLT þar.

Íbúðin á líka tvö baðherbergi svo við getum pissað á sama tíma á morgnana þannig að enginn þarf nokkurn tímann að halda í sér. Nema ef svo ólíklega vildi til að einhver með lasna blöðru væri í heimsókn á sama tíma að við bæði þyrftum á klósettið. Sem sagt.. það myndi sjaldan gerast að einhver þyrfti að halda í sér. Svooo er smá garður með smá verönd og smá grasi og Einar er búinn að segja að við megum kannski fá okkur lítinn gosbrunn í sumar því ég vil voða mikið svoleiðis. Ég veit ekki af hverju. Það er svo velmegunarlegt.

Í gærkvöldi þurftum við Einar aðeins að kíkja í Smáralindina. Á röltinu tók ég eftir litlum strák sem var að gera frekar viðvaningsleg handahlaup. Í smá stund heltók mig þessi líka rosalega löngun til þess að handahlaupa framhjá honum og sýna honum hvernig þetta væri nú gert í alvörunni. Svo mundi ég að ég væri orðin virðuleg og fullorðin og hafi farið í business lunch á Hilton hótel Nordica í hádeginu og eitthvað, svo ég labbaði bara framhjá og reyndi að segja stráknum bara með augunum að ég myndi OWNA hann í handahlaupum ef ég bara nennti því.

Annars átti ég sérstaklega ljóskulegt augnablik stuttu áður. Valan mín hafði týnt símanum sínum og ég hringdi í vin hennar fyrir hana til að athuga hvort síminn hennar væri þar. Stuttu seinna hringdi hann í mig og tilkynnti mér að hann hafi fundið símann og ætlaði að skutlast með hann til hennar og spurði mig hvort ég vissi hvort hún væri heima. Ég sagði honum að ég myndi hringja í hana og gá og láta hann vita ef hún væri ekki við. Eftir eitt *dút* fattaði ég að.. *döh* síminn var á þessari stundu í bílnum hjá gaurnum sem var að skutla honum til hennar. Gott stöff.

Vindurinn urrar eins og þríhöfða hundur sem heitir Fluffy. Svo blæs hann og kvæs og feykir húsunum hjá 2/3 af grísafjölskyldu niður. Illa gert segja sumir, á meðan að aðrir vilja meina að grísirnir séu vondu kallarnir í þessari sögu. Eh. Vondu grísirnir. Kannski byggðu þeir húsin sín vísvitandi úr stráum og spýtum til þess að svindla á tryggingunum. Ef úlfurinn hefði ekki borðað þá, væru þeir örugglega fluttir frá Gríslandi til Svínþjóðar, þar sem þeir myndu lifa velmegunarlega á tryggingapeningunum. Hvað vitum við?

Við erum að passa pleisið hjá tengdó á meðan þau eru í Dómeníska lýðveldinu. Það er í salahverfinu í Kópavoginum (íbúðin, ekki Dómensíka..) og okkur líkar afskaplega vel hérna. Ég kann sérstaklega vel við baðið, sem er svo stórt að ég er búin að vera að spá í hvort ég geti grætt peninga "on the side" með því að selja fólki inn og ljúga að því að þetta sé Salalaugin.

Í dag, eins og flest ykkar hafa orðið vör við, þá var aftur veður sem var pantað hingað af Hel og jeppaframleiðendum. Það tók 40 mínútur fyrir mig að komast úr dýpstu djúpum Kópavogsins, skutla Einari og komast í vinnuna. Ég ljómaði af stolti þegar ég renndi inn á planið án þess að hafa fest mig svo mikið sem einu sinni alla leiðina. Akkúrat þegar stoltið kviknaði í brjóstinu festi ég mig á planinu. Æðislegt. Sem betur fer tók það ekki nema rétt rúmar 10 sekúntur fyrir vörpulegan mann að vinda sér út úr næsta bíl og ýta bílnum og mér úr prísundinni. Lifi vörpulegir, hjálpsamir karlmenn í vonsku veðrum!

- Djöflarakarinn á Flotastræti. Eða eitthvað svoleiðis.

Allavega, við Vala áttum sérstaklega menningalegan gærdag. Menningin byrjaði eiginlega í síðustu viku þegar við fórum á Þjóðmynjasafnið og skoðuðum m.a. kuml sjóði og skakka silfurbikara sem voru í eigu kirkjunnar og mátuðum hringabrinju hjálm, sverð og skjöld fyrir framan spegil. Virkilega "empowering". Part af mér langaði til þess að öskra "I AM NO MAN" að speglinum og stinga hann í miltað.... Eða líklega stinga hann bara í spegilinn þar sem að ég hef það fyrir víst að speglar hafi ekki miltu.

Í gær skoðuðum við hins vegar margar hliðar menningar eins og td. veitingastaðamenningu, kaffihúsamenningu, listmenningu (fórum á Kjarvalsstaði), neyslumenningu og kvikmyndahúsamenningu. Við enduðum ásamt Einari sínum í Kringlubíói að horfa á einn af mínum uppáhalds leikurum, Johnny Depp syngja, drepa og gera allt annað sem uppáhalds leikstjórinn minn Tim Burton (m.a. faðir uppáhalds myndarinnar minnar, The Nightmare Before Christmas) sagði honum að gera. Ósk fannst myndin æði, Einari fannst myndin ágæt og Vala varð fyrir vonbrigðum. Ætli meðtaltalið sé þá ekki "ágæt". Leiðinlegt að við notum ekkert meðaltal eða málamiðlanir á þessari síðu, heldur aðeins drottningarlegt alvald og einræði.

Niðurstaðan er því að Sweeney Todd sé æði.

Bíll - Check
Vinna - Check
Íbúð... ehm... I'll get back to you seinna í ár.

Á laugardaginn keyptum við bíl. Með peningum. Við sem sagt skuldum ekki bíl, en almennt virðist fólk ekki gera ráð fyrir öðru en að allir vilji ekkert frekar en að taka tvöfalt heljarstökk ofan í bílalánasúpu í óstöðugu hagkerfi.

Í dag skellti ég mér út í N1. Sko, ekki bensínstöðina, heldur þetta sem hét einu sinni Bílanaust. Frekar spes, því að þegar ég jáaði þetta fékk ég gabilljónþúsund og tvö hit vegna þess að búðin heitir það sama og allar bensínstöðvarnar. Já. Ég meina.. N1. Þar keypti ég allskonar bílastöff og þegar ég var á leiðinni út tók ég að það er hlussustórt bakarí við útganginn. Hversu langt erum við leidd þegar við þurfum að kaupa nammi við kassann á meðan við borgum fyrir vörurnar og svo snúð áður en við förum út á bílastæði?

Það býr einhverfur köttur í hverfinu mínu. Jæja okay, ég segi nú ekki að hann sé einhverfur, en hann er allavegana verulega vanafastur. Á hverju kvöldi, á sama tíma marserar hann í gegnum hallargarðinn við dræmar undirtektir foreldranna, sem eru miklir fuglavinir og bjóða upp á frítt fæði og gistingu fyrir þá. Marserandi grár köttur eykur víst ekki á matarlist neins nema marserandi kattarins sjálfs. Aaaallavegana. Kisi fer alltaf sömu leiðina í gegnum garðinn. Um helgina var byggt myndarlegt snjóhús upp við vegginn á bílskúrnum og akkúrat í gangveginn hjá mjása. Ég sá köttinn á fyrsta rúntinum sínum eftir að snjóhúsið spratt upp eins og túlípani. Þegar hann kom að því settist hann niður fyrir framan það í lengri tíma.. spígsporaði svo fram og til baka og á endanum hljóp hann, hraðar en byssukúla sömu leið og hann hafði komið aftur. Spurning um hvort hann láti sjá sig aftur við leysingarnar.

Ísland - Svíþjóð í sjónvarpinu. Ég er búin að vera að segja "ááááfram Svíþjóð" bæði upphátt og á msn, en enginn virðist vera að pirra sig almennilega á þessu. Ég kann ekki alveg við það! Fólk gæti allavega látið eins og þetta böggaði það svona fyrst að ég er að gera þetta á annað borð sko. Er það ekki lágmarks kurteisi? Híhíh

Ég var að klára að lesa Stardust eftir Neil Gaiman. Ókay, ókay.. Þið náðuð mér! Ég var að klára að HLUSTA á Stardust. Ég virðist nefnilega hafa misst alla burði til þess að lesa eftir að ég uppgvötvaði hljóðbækur. Eh. Allavegana. Það kom mér verulega að óvart að bókin var allt öðruvísi en myndin OG mér fannst myndin miklu skemmtilegri. Venjulega virkar þetta þver öfugt.

..er hannað fyrir kjánahrolla. Vörutorg.. 10 mínútna líkamsrækt... Úff.. ég meika þetta ekki. Eftir að maðurinn sagði mér að það hafi verið leyndur draumur minn síðan ég var smábarn að eiga candy floss vél ákvað ég að slökkva og fara að gera eitthvað uppbyggilegt.

Í dag er fyrsti skóladagurinn hjá Einari sínum. Fyrsta skrefið í átt að Dr. Einar. Spennó.. spennó. Ætli þeir byrji ekki á undirstöðu atriðunum, eins og hvernig minions eru í boði og hvernig evil lair hentar best.