Óskímon

Ég fór í klippingu og strípur í gær. Klippingu í fyrsta sinn síðan í janúar og strípur í fyrsta skipti síðan fyrir jól. Það er ekkert sem segir að svona lagað sé slæmt fyrir bumbur, en það er hins vegar ráðlagt að sleppa þessu fyrstu þrjá mánuðina ef kona er eitthvað stressuð með þetta. Common senseið mitt, hún common sense sagði mér hins vegar að þetta gæti nú ekki verið mikið gott heldur, svo ég ákvað að takmarka þetta við einu sinni á meðgöngunni. Núna er ég komin rétt tæpa 6 mánuði á leið og rótin á mér var orðin svo rosaleg að ég bjóst við því að það myndi líða yfir allt liðið á hárgreiðslustofunni þegar ég tók teygjuna úr hárinu. Klippikvendið leiddi mig hins vegar í stól og klappaði mér og fór strax að sinna aumingja hárinu. Þegar draslið var komið í, yfirgaf hún mig til þess að fara að klippa einhvern annan. Sem betur fer var ég með Ibbann minn og hlustaði á síðustu Dark Tower bókina á meðan að ég beið. Og beið. Shit hvað ég beið lengi.

Þegar ég hélt að ég væri algjörlega gleymd og yrði með tímanum grafin undir gömlum Séð og Heyrt og afklipptu hári var mér loksins skutlað í hárþvott. Eftir hárþvottinn fór klippikvendið að klippa annan viðskiptavin og aðstoðarminionið þeirra fékk það hlutverk að blása á mér hárið og greiða mér. Ekki einu sinni mamma í vondu skapi þegar ég var búin að vera að frekjast sem krakki greiddi mér svona harkalega. Á einum tímapunkti var ég lamin með bakinu burstanum í ennið. Hún hló og baðst afsökunar og brenndi mig aðeins á öðru eyranu með hárblásaranum. Svo fór hún og mér var létt. Svo beið ég aftur. Og beið. Klukkan var orðin "ég hélt að ég væri búin í klippó á þessum tíma" og ég var orðin svo svöng að ég var við það að fara að kjökra, en mér hafði tekist að færa ofurhungrið sem ég finn venjulega fyrir í kringum kl. 15-16 til með því að borða hádegismatinn minn klukkan 14.

Þegar hingað er komið í sögunni kemur sem sagt í ljós að ég laug að ykkur áðan! Ég fór ekkert í klippingu. Þegar klippikvendið kom loksins aftur og gerði sig líklega til þess að klippa mig þurfti ég að halda svo mikið aftur af mér að bíta hana ekki að ég ákvað að það væri best að fresta þessu bara. Hún baðst innilegrar afsökunar greyjið, en ég heyrði það ekki alveg fyrir reiðiöskrunum í maganum. Svo borgaði ég 11þúsund og eitthvað. Spurning hvenær kona má fara að útskulda tíma á móti.

Nú er ég sem sagt ljóshærðari en ég hef verið í marga mánuði og með geðveikt sítt hár, þar sem að það var ekkert klippt af því. Ef ég væri ekki með óléttubumbu væri ég eins og versta bimbó, þar sem að brjóstin eru líka orðin heldur stór og eiginlega hætt að passa í brjóstahaldarana mína, þrátt fyrir allskonar tilfæringar.

Það er alveg spurning um að láta líða tæplega 7 mánuði í næstu hárgreiðslustofuferð aftur.

..vegna þess að ég fór að sofa í kringum miðnætti (bíði, it get's better) vegna þess að ég vakti frameftir þar sem ég var að hýsa taubleiukynningu.

Ég held ég sé orðin fullorðin.

Ég skrapp á ættarmót með mömmu og pabba á laugardaginn. Við lögðum af stað fyrir hádegi og vorum komin aftur í bæinn í kringum kvöldmat. Á leiðinni heim var einhver prjónaþáttur í útvarpinu, þar sem að spjallað var við allskonar prjónafólk. Þetta kætti mig ó svo mjög. Í fyrsta lagi fannst mér fáránlega fyndið að sjá fyrir mér sænska prjónatöffarann sem var í prjónahettupeysu og prjónagrifflum sem hann hafði sjálfur prjónað. Mér fannst eins og það hafi bara gleymst að segja frá prjónapokabuxunum hans og prjónahlífinni utan um hjólabrettið. Þetta var eitthvað svo... Fóstbræðra.

Annað sem fékk mig til að brosa var stelpa sem talaði um "prjóna-tagging". Þá er fólk að prjóna hlífar í kringum ljósastaura og annað í skjóli nætur. Nú sé ég alltaf fyrir mér reiða unglinga með spreybrúsa í hönd þegar ég hugsa um svona lagað, þannig að ógeðslega reið manneskja með prjóna að prjóna ljósastaurahlíf er eitthvað svo rangt að það verður næstum því rétt. Úff.. ég þarf að hitta þetta fólk bara til þess að sjá að það sé til í alvörunni!

Ég hætti snemma í vinnunni í gær. Eða.. snemm-ish. Svo eyddi ég klukkutíma lokuð inni á baðherbergi heima, svo ég nýtti þennan snemmitíma ansi vel verð ég að segja. Þegar ég kom heim, fór ég beint á klósettið, enda pissa ég meira en fólk gerir almennt þessa dagana. Á sama tíma og ég reyndi að opna hurðina á baðherbeginu, heyrði ég útidyrahurðina lokast þar sem að Einar var að fara í einhverjar útréttingar. Hurðahúnninn fór upp og niður, en það gerðist ekkert. Ég var ekki alveg að nenna að hanga þarna inni þangað til að Einar kæmi heim aftur, svo ég byrjaði á því að reyna að taka hurðina af hjörunum. Ég gat það með engu móti, því hún liggur svo nálægt gólfinu. Þá náði ég mér í flísatöng og hófst handa við að taka hurðahúninn í sundur. Eftir lengri tíma tókst mér að ná hlífinni hans af og við blöstu tvær stjörnuskrúfur. Ég stakk flísatönginni inn í aðra og byrjaði að skrúfa. Eftir eitthvað hnoð varð mér það ljóst að ef ég héldi svona áfram myndi ég bara eyðileggja skrúfuna, svo ég varð að játa mig sigraða.

Í smá stund íhugaði ég að skríða út um gluggann og láta mig síga niður, en ákvað að óléttar konur ættu ekki að vera að klifra uppi á þaki og ég vissi heldur ekki hvort ég væri mikið betur sett að vera læst úti en inni.

Á meðan ég sat á baðbrúninni og beið eftir eiginmanninum, gerði ég mér grein fyrir því að þetta er besta herbergið í húsinu til þess að lokast inni á. Ég gat t.d. pissað tvisvar sinnum í viðbót sem hefði verið ómögulegt eða subbulegt ef ég hefði verið annarsstaðar. Ég hefði líka geta skellt mér í bað hefði ég verið með burstann minn í sama herbergi og ég gat fengið mér vatn að súpa.

Það versta við þetta var að síðustu vikur hef ég orðið alveg rosalega svöng í kringum kl. 15-16. Alveg svona "ómægodéghefekkiborðaðímörgár" svöng og þá þarf ég að komast í mat sem fyrst. Þetta var því smá kapphlaup við tímann að Einarinn myndi koma heim áður en maginn á mér færi að melta sjálfan sig innan frá. Þetta var sérstaklega slæmt því að við höfðum stoppað í búð og ég vissi af djúsí mat sem ég hafði keypt mér alveg bíðandi eftir mér niðri í eldhúsi.

Klukkutíma seinna kom Einar með teppaleggimann meðferðis (í þessu tilfelli í hlutverki stigamælingamanns). Hann hleypti mér út og ég þusti framhjá þeim báðum og fór að háma í mig mat eins og enginn væri morgundagurinn.

Svo lagaði ég hurðahúninn og við keyptum emergency skrúfjárn til að geyma inni á baðherbergi ef þetta gerist aftur. Aðalega vegna þess að matur geymist verr en skrúfjárn.

Petra, lappinn minn, dó á föstudaginn og það hefur ekki verið hægt að sannfæra hana um að skella sér í gagn síðan. Ég hef svo sem ekki mikið dregið fram Frankenstein græjurnar mínar ennþá, þar sem ég hef verið í sjálfskipaðri útlegð heima hjá mömmu og pabba síðan á þennan sama föstudag, en þá hófust stigaframkvæmdir á Sílinu. Fyrst var mér úthýst vegna þess að verið var að mála með einhverju bölvuðu eitri sem þótti ekki við hæfi litlumon og svo vegna þess að það var ekkert handrið á stiganum. Það þótti heldur glæfralegt þar sem að ég rölti hálf sofandi framhjá gapandi opi eins og fjórum sinnum á nóttu á leið minni á klósettið.

Í dag mun þetta handriðaleysi lagast, en þá verða settar spónarplötur fyrir öll op. Við ákváðum að skella okkur bara á low-budget kreppuhandrið nefnilega... Nei okay. Þetta er tímabundin lausn á meðan það er verið að sníða glerið fyrir okkur :oP

Var að horfa á þennan Q.I. þátt á föstudaginn og bara gat ekki gleymt þessum fugl.

Hey bíddu.. Búin að því! Þrisvar!

Ljósan sagði mér að þetta væri örugglega bara magapest. Ég hef ekki verið lasin í mörg ár, svo ég veit ekkert hvað er eðlilegt í svona málum. Ég veit bara að mér líður voooooðalega ömurlega. Kannski ber ég mig meira aumlega en fólk sem er alltaf lasið... eða ég sé einmitt harðari af mér því ég verði aldrei lasin og núna hefur einhver ofurskrambi ráðist á mig. Kveisa sem allar ofurhetjurnar gætu barist við í einu og nokkrar fallið í átökunum því hún er svo ofur. Blööööö

Ég prjóna og prjóna. Eftir að hafa rekið allt upp fjórum sinnum og byrjað upp á nýtt, er ég loksins komin með 14 cm af prjóni skal ég segja ykkur og það er munstur og allt! Nú vantar ekki nema 9 cm upp á til þess að ég sé komin með 1/2 pilsahlutann á kjól fyrir 0-6 mánaða. Eh. Ókay, þetta gengur ekki hratt, en þessu miðar þó áfram.

Ég er mikið búin að prjóna og hlusta á ipodinn minn og svo í dag prjónaði ég í félagsskap tveggja prjónara, þar af annars sótbölvandi yfir prjónaleiðbeiningum upp úr bókum og blöðum, eða skorti þar á

Það gerir konu svo gott að fá auka frídag inni í miðri viku. Auðvitað er auðveldara að blóta honum eins og hann væri mörgæs fyrst að hann ber upp á fimmtudegi, því að þá er hann svo nálægt heginni en samt enginn teningur.

Föstðjudagur væri líka ágætur. Hafa frí á miðvikudegi sem er svo asskoti miðsvæðis að kona veit aldrei hvar hún hefur hann. Hann getur verið með mánudegi í liði eða föstudegi eftir því í hvernig stuði hann er.

Skyndilega er ég gripin einhverri gríðarlegri löngun til þess að prjóna. Ég er ekki góð í því að prjóna. Í grunnskóla skvetti handavinnukennarinn vígðu vatni á verkefnin mín og lokaði sig svo inni og grét yfir garninu sem þurfti að deyja fyrir óskapnaðinn.

Núna finn ég hjá mér einhverja brjálæðislega þörf til þess að prjóna lítinn kjól eða eitthvað fyrir Litlumon Bænarí sem býr í bumbunni. Ég veit ekki hvort ég ætti að láta reyna á þetta, eða hvort að barnavernd myndi banka upp á hjá mér súr á svipinn yfir því að ætla mér að þræla saklausu barninu í garnaflækjuna.

Ég gef þessu kannski viku til þess að gerjast og sé svo til.

Bestu mögulegu úrslit sem Ísland gat fengið úr Eurovision keppninni. Æsispennandi keppni um annað sætið. Flestir eru að velta sér upp úr því hvernig Eurovision sigur gæti sett þjóðina og RÚV enn meira á hausinn. Persónulega er ég ánægð að geta hneykslast á asnalegum kynnum og skemmtiatriðum að ári í stað þess að skammast mín persónulega!

Ef svo er, hvernig gekk salan? Hvað var verðið á þeim? Ég þarf að vita þetta svo ég geri mér grein fyrir því hvernig á að túlka máltakið "seldist eins og heitar lummur" í nútíma samfélagi.

Bumbuleikfiminámskeiðið mitt var búið, svo ég ákvað að prufa bumbusund. Ég fór í fyrsta bumbusundtímann áðan. Talsvert minni átök en í leikfiminni, en mér lýst bara vel á þetta. Þetta var svolítið eins og saumaklúbbur og það var hægt að blaðra meira og minna allan tímann, sem kona kemst ekki upp með í hinu dótinu. Það er heldur bara ekkert um sund í bumbusundi. Þetta er meira bara vatnsleikfimi. Allavega er óléttum konum ekki vísað út í yfirborðsfrosna laug, haglél og 30 metra á sekúntu á meðan að bumbusundkennarinn situr inni í húsi í kraftgalla og drekkur kaffi og horfir þungbrýndur á út um gluggann. Þannig var alltaf skólasundið í minningunni.

Einar sinn gaf mér nudd og heimsókn í baðstofuna á Laugum í sumargjöf. Ég ákvað að taka hann bara með mér líka og við skelltum okkur í gær. Ég fékk nuddbekk með gati fyrir bumbuna og það var alveg þvílíkt fínt. Þetta var fyrsta skiptið í nokkra mánuði sem ég ligg á mallanum. Ég bað nuddkvendið um að taka bara almennilega á því, svo ég gekk í gegnum sárar kvalir meira og minna í 60 mínútur. Núna er ég með nuddharðsperrur allstaðar, en ég veit að bráðum á mér eftir að líða þvílíkt vel í líkamanum.

Það er fyndið að Heidi Klum og Arnold Schwarzenegger séu með sama hreiminn, fyrst að hjá Heidi sé hann rosalega krúttlegur, en hjá Arnold sé hann líklega ein af ástæðunum fyrir því að hann buffaði sig svona mikið upp (svo enginn þorði að gera grín að honum).

Svín sem er hrætt við drullu svo það var sett í lítil stígvél.

Núna! Þessum vantar augljóslega þverslaufu

og hugsanlega líka kýla og/eða skalla. Allt saman í bumbuna. Innan frá. Merkilegt að hafa gaman að því að vera beitt svona ofbeldi.

Kom aftur heim rétt áðan. Alveg algjör snilldar ferð sem og borg. Þar var 24°C hiti og sól og öll trén löngu komin í blóma. Það var reyndar ekki það besta við borgina, en það hjálpaði alveg til. Núna er mér svolítið kalt og mér finnst trén svolítið berössuð.

Það var að renna upp fyrir mér ljós. Það rennir stoðum undir kenningu mína að ég get varla vélritað ég er svo búin í höndunum, svo ég á víst ekki að geta komið þessum skilaboðum á framfæri. Ég ætla samt að harka af mér svo þið vitið hvað hefur gerst ef ég læt aldrei sjá mig hérna aftur.

Á meðan að eiginmaðurinn þverneitar að láta mig halda á innkaupapokunum er bumbuleikfimisþjálfarinn að channela herþjálfara sem er ný hættur að reykja og klægjar geðveikt á milli herðablaðana, akkúrat þar sem hann nær ekki til. Ég held ég verði harðsperruð á morgun. Og hinn. Kannski eiga lóð eftir að ofsækja mig í draumi.

Veii nýji fíni bíllinn okkar. Hann heitir Baldur og er jeppi (gáfað fólk hefur sagt mér að ef hann hafi sér hátt og lágt drif sé hann jeppi en ekki jepplingur. Mér finnst jepplingur vera sætt orð eins og kettlingur). Hann hefur fullt af plássi fyrir barnavagn og allskonar í skottinu, sem var ástæðan fyrir því að við fórum út í þessa fjárfestingu, en Blávi hafði pláss af skornum skammti.

Þetta er lang fínasti bíll sem ég hef nokkurn tímann átt. Hann er líka lúxusútgáfa er mér sagt og hefur dráttakúlu sem er "destroyer of cars" ef aðrir bílar klessa aftan á hann. Svo er hann svartur eins og Svarthöfði og svo er hann töffari. Eins og Fonzie.

Ég er ekki ánægð með það sem ég kaus, en ef við lítum á "björtu hliðina", þá var ég ennþá óánægðari með allt hitt. Nú hef ég kosið í þremur alþingiskosningum og aldrei kosið sama flokkinn.

Það er alveg spurning. Núna virðist vera að hverjum sem er sé hleypt þangað.

Skrambansskrambi. Þetta væri miklu einfaldara ef einhver af þessum flokkum væri góður kostur.

Appelsínuflysjarar = Appelsínuflysjarar + 4; //Veiiiiiii
Geðveiki = Geðveiki + Helvítis drullu Smáralind á háannatíma //ÖSKR
Bumba = Bumba + TGI's Fridays sumardagsdekurmatur; //Noooom
Sumargjafir = 0 + Dekur og 60 mín nudd á Baðstofunni á Laugum frá eiginmanninum // eeelsk

Síðasta laugardag hætti ég mér í Smáralindina. Mér finnst ekki gaman að fara í verslunarmiðstöðvar, en ég hef sérstaklega gaman að cheapo draslbúðum sem selja hluti sem kosta 200 kall og eru eins svalir og Fonzie í allavega einn klukkutíma áður en þeir eyðileggjast eða kona fær leið á þeim.

Ég rölti inn í Megastore (sem er by the way talsvert meiri verslun en aðrar cheapo draslbúðir. Allskonar fínerí þar) og sá þar appelsínuskælara. Ég var svo glöð að ég skríkti og greip strax einn pakka úr hillunni. Það var þá sem ég tók eftir því að það voru fjórir appelsínuopnarar í pakkanum. Hvernig meikar það sense? Það þarf bara einn. Til hvers eru hinir? Ég var helltekin af vantrausti og skilaði græjunum aftur í hilluna. Síðan þá, hef ég látið mér dreyma um appelsínuskrælarana. Þegar ég hef opnað appelsínu með höndunum og orðið öll appelsínufíluð eftir hýðið hef ég látið hugann reika aftur í Megastore til skrælarans. Ég hef í huganum úthlutað hverju og einu af þessum fjórum eintökum sínum eiginn stað. Ég get farið með einn í vinnuna, geymt einn heima, haft einn í uppþvottavélinni á meðan hinn er í notkun og ... einn í bankahólfi? Eða sent Einar með hann í vinnunna. Okay, ég er ekki með smáatriðin á hreinu. Eitt er víst og það er að ég ætla að kaupa slíka græju við fyrsta tækifæri. Ég vona bara að þetta verði ekki eins og rauði steinninn....

Minn glitrandi skrælari, hví greip ég þig ei
úr hillunni höndum tveimur?

Svo sem ekkert brjálæðislega hlýtt, en það *er* frí, þannig að yfir allt myndi ég segja að þetta sé fínt!

Þ <-- ég

hmm.. eða kannski

B <-- ég

Ég var að búa til hummus. Á miðvikudaginn fórum við í Bónus og ég sleppti mér algjörlega, enda loksins farin að geta borðað venjulegan mat aftur. Eitt af því sem ég beit í mig að ég vildi endilega borða var hummus, svo ég keypti kjúklingabaunir. Ég átti alltaf eftir að kaupa tahini, þar sem að það var ekki til í Bónus, en ég var búin að tilkynna eiginmanninum það formlega að hummusgerð myndi hefjast fljótlega.

Þetta sló eitthvað saman í hausnum á honum og nú heldur samstarfsfólkið hans að ég sé ógeðslegt skrímsli sem býr til haggis. Það er reyndar alveg spurning að spila inn á þetta. Mæta í skotapilsi á árshátíðir og tala um góða sekkjapípuleikara í svona handahófskenndu spjalli. Ég held að það gæti verið skemmtilegt...